به گزارش حیات به نقل از تسنیم، رقابت‌های تکواندو قهرمانی آسیا برای ایران دو روی متفاوت داشت؛ یک روی سکه، درخشش تیم مردان و کسب عنوان نایب‌قهرمانی در فاصله چهار ماه مانده تا بازی‌های آسیایی ناگویا بود و روی دیگر، عملکرد ناامیدکننده پومسه و تیم بانوان در شیاپ‌چانگ اولانباتور.

تیم پسران ایران در شرایطی در مغولستان موفق به کسب چهار مدال طلا، یک نقره و یک برنز شد که از اواخر سال گذشته و پس از مشکلات مجید افلاکی، که در نهایت به جدایی او از تیم ملی منجر شد، و همچنین دوران سرپرستی در فدراسیون، عملاً بدون سرمربی ثابت اداره می‌شد. از سوی دیگر، آغاز جنگ تحمیلی در ابتدای اسفند و از دست رفتن فرصت حضور در رویدادهای تدارکاتی، شرایط آماده‌سازی تیم را دشوار کرده بود و همین موضوع باعث شد کمتر کسی انتظار چنین درخششی را از ملی‌پوشان ایران داشته باشد.

با این حال، روند عملکرد ملی‌پوشان در مسابقات نشان داد علی تاجیک و همکارانش در کادر فنی به خوبی شرایط را مدیریت کرده‌اند. نه‌تنها مشکلات و موانع خللی در روند آماده‌سازی تیم ایجاد نکرد، بلکه به عاملی انگیزشی برای درخشش ملی‌پوشان تبدیل شد.

علی تاجیک، قهرمان سابق و مربی خوش‌اخلاق تکواندو ایران، در این مسابقات نشان داد که می‌توان روی او به عنوان گزینه‌ای جدی برای هدایت تیم ملی در رویدادهای آینده حساب کرد. تاجیک که سابقه سال‌ها فعالیت در عمان، ریاست سازمان تیم‌های ملی و همکاری با مجید افلاکی در کادر فنی تیم ملی را در کارنامه دارد، شناخت خوبی از شرایط ملی‌پوشان داشت و توانست نتایج ارزشمندی را رقم بزند. حتی با اندکی خوش‌شانسی، تیم ایران می‌توانست برای ششمین بار روی سکوی قهرمانی آسیا قرار بگیرد.

در مجموع، نکات مثبت عملکرد تیم مردان بسیار بیشتر از نقاط ضعف بود. حفظ روند خوب ابوالفضل زندی، مهدی حاجی‌موسایی و امیرسینا بختیاری پس از کسب مدال‌های طلای، نقره و برنز مسابقات جهانی 2025 چین، اتفاقی مهم و امیدوارکننده برای تکواندو ایران در آستانه بازی‌های آسیایی به شمار می‌رود. تداوم آمادگی این سه تکواندوکار می‌تواند شانس موفقیت ایران در ناگویا را افزایش دهد.

از سوی دیگر، بازگشت موفق و طلایی آرین سلیمی، قهرمان المپیک ایران، یکی دیگر از اتفاقات مثبت این رقابت‌ها بود. سلیمی پس از المپیک پاریس مدتی از میادین دور بود و بازگشتش در مسابقات جهانی چین با حذف زودهنگام همراه شد؛ اتفاقی که نگرانی‌هایی را درباره او ایجاد کرده بود. با این حال، عملکرد مقتدرانه سلیمی در قهرمانی آسیا نشان داد سنگین‌وزن تکواندو ایران همچنان اهداف بزرگی در سر دارد و می‌خواهد افتخارات بیشتری را به کارنامه‌اش اضافه کند.

همچنین یاسین ولی‌زاده و امیررضا صادقیان بعد از موفقیت در قهرمانی امیدهای جهان، این بار نیز با کسب مدال نقره و برنز عملکرد قابل قبولی داشتند و خود را به عنوان رقبایی جدی برای نفرات باتجربه‌تر تیم ملی معرفی کردند.

اما روی دیگر سکه، ناکامی پومسه‌روها و تیم بانوان بود. در بخش پومسه، تیم ایران تنها موفق به کسب یک سهمیه بازی‌های آسیایی 2026 ناگویا شد و از رسیدن به مدال بازماند. ناکامی مرجان سلحشوری، دارنده مدال‌ در بازی‌های آسیایی، قهرمانی آسیایی و جهان، در صعود به مرحله نهایی و کسب سهمیه بازی‌های آسیایی از مهم‌ترین اتفاقات این بخش بود. عملکرد تیم اعزامی پومسه بار دیگر نشان داد این بخش به تغییر، بازنگری و برنامه‌ریزی جدی نیاز دارد.

در بخش بانوان نیز تیم ایران در ادامه نتایج ضعیف اخیر، نمایش امیدوارکننده‌ای نداشت. اگر دو مدال طلای ناهید کیانی و برنز یلدا ولی‌نژاد در روز پایانی به دست نمی‌آمد، بدون تردید تیم بانوان را باید ناکام‌ مطلق در مغولستان دانست.

این در حالی است که پس از نخستین قهرمانی بانوان ایران در آسیا در سال 2022 و نتایج درخشان المپیک پاریس، انتظار می‌رفت روند تیم بانوان صعودی باشد. با این حال، نتایج مسابقات جهانی بزرگسالان، زیر 21 سال جهان و قهرمانی آسیا نشان می‌دهد تیم بانوان با افت کیفی مواجه شده است. قطعاً کادرفنی تیم ملی به خوبی می‌داند ملاک سنجش عملکرد این رویدادها خواهد بود و موفقیت در بازی‌های کشورهای اسلامی باید منجر به نتایج در رویدادهای اصلی شود. فارغ از عدم توفیق تیم، ملی‌پوشان حتی در مسیر کسب سهمیه بازی‌های آسیایی 2026 نیز شرایط ایده‌آلی نداشتند و تیم ایران تنها تا امروز در دو وزن موفق به کسب سهمیه قطعی شد؛ موضوعی که نگرانی‌هایی را درباره عدم حضور تیم کشورمان با ترکیب کامل در بازی‌های آسیایی ایجاد کرده است.

کسب تنها دو مدال طلا و دو برنز در سه رویداد مهم اخیر، طبیعتاً نمی‌تواند انتظارات کادر فنی و فدراسیون را برآورده کرده باشد. این در حالی است که از زمان انتخاب مهروز ساعی به عنوان سرمربی تیم ملی بانوان، حاشیه‌ها و حساسیت‌های مختلفی پیرامون این انتخاب وجود داشته است.

مهروز ساعی تا پیش از المپیک 2024 پاریس به عنوان نفر دوم کادر فنی عملکرد موفقی داشت و همکاری او با مینو مداح نتایج مثبتی را برای تکواندو بانوان به همراه آورده بود، اما پس از جدایی مداح و انتخاب ساعی به عنوان سرمربی، تیم بانوان همواره درگیر حاشیه‌های مختلف بوده است.

نسبت خانوادگی مهروز و هادی ساعی نیز حساسیت‌هایی را در فضای ورزش ایران ایجاد کرد و گذشت زمان نشان داد این انتخاب دست‌کم تا امروز، از نظر فنی و نتیجه‌گیری، انتظارات را برآورده نکرده است. این فشار طبیعتاً روی مهروز ساعی نیز وجود داشته و باعث شده است تا او نتواند توانایی‌های فنی خود را نشان بدهد.

در تمام این مدت، هادی ساعی تلاش کرده انتخاب مهروز ساعی را تصمیم کمیته فنی معرفی کند و نقش خود را در آن کم‌رنگ نشان دهد؛ موضوعی که هیچ‌گاه به صورت رسمی از سوی اعضای کمیته فنی تأیید نشد. اعضای کمیته فنی پیش از مسابقات جهانی، دلیل موافقت خود با ادامه همکاری مهروز ساعی را کمبود زمان تا مسابقات و دشواری ایجاد تغییرات در کادر فنی عنوان کرده بودند.

به نظر می‌رسد مسئولان ورزش کشور نیز از عملکرد اخیر تیم بانوان رضایت کامل ندارند. این موضوع را می‌شد در پیام تبریک وزارت ورزش پس از نایب‌قهرمانی تیم ایران نیز مشاهده کرد؛ جایی که بر ضرورت آسیب‌شناسی دقیق نتایج تیم بانوان تأکید شده بود. پیامی که بسیاری آن را هشداری غیرمستقیم برای ایجاد تغییرات در کادر فنی تلقی کردند.

مهروز و هادی ساعی پیش از مسابقات قهرمانی آسیا به حضور چهار ملی‌پوش جدید در ترکیب تیم ملی اشاره کرده بودند، اما بدون تردید این مسئله نمی‌تواند توجیهی کامل برای نتایج ضعیف تیم باشد. در ترکیب تیم ملی، نفراتی چون مهلا مومن‌زاده، مبینا نعمت‌زاده، ناهید کیانی و یلدا ولی‌نژاد حضور داشتند که سابقه مدال‌های المپیک و جهانی را در کارنامه خود دارند.

ناکامی دوباره مبینا نعمت‌زاده در قهرمانی آسیا، پس از عدم موفقیت او در مسابقات جهانی، بازتاب زیادی در مغولستان داشت. این در حالی بود که پس از قهرمانی او در امیدهای جهان، انتظار می‌رفت روند رو به رشدی را طی کند. با این حال، به نظر می‌رسد حواشی پس از المپیک همچنان روی شرایط روحی و روانی این تکواندوکار تأثیرگذار است. ارتباط نزدیک نعمت‌زاده و مهروز ساعی نیز همواره باعث شکل‌گیری برخی حاشیه‌ها شده است. از سوی دیگر، حضور همزمان ناهید کیانی و مبینا نعمت‌زاده در یک وزن المپیکی حساسیت‌ها را بیشتر کرده است.

با این حال ناهید کیانی در مغولستان بار دیگر به ورژن اصلی خود بازگشت و توانست مقتدرانه و با شایستگی پنجمین مدال آسیایی خود را نیز به رنگ طلا کسب کند. مدالی که با توجه به پشت سر گذاشتن دوران مصدومیت کیانی و حضور او در وزن جدید از اهمیت بسیار بالایی برای کاپیتان تیم کشورمان برخوردار بود. کیانی با طلای آسیا از حالا برای مدعیان آسیا در بازی‌های آسیایی نیز خط و نشان کشید تا نشان دهد همچنان به دنبال اهداف بزرگتر و حتی حضور در سومین المپیک خود خواهد بود. قطعاً در مدت زمان باقی مانده تا بازی‌های آسیایی حفظ آرامش روحی و روانی کیانی و مراقبت از شرایط جسمانی او می‌تواند منجر به کسب یک طلای خوشرنگ برای کاروان ایران و تکواندو در ناگویا شود.

یلدا ولی‌نژاد نیز بعد از کسب مدال نقره در بازی‌های کشورهای اسلامی در قهرمانی آسیا نیز عملکرد رضایت بخشی داشت. به نظر می‌رسد قهرمان المپیک نوجوانان تکواندو ایران پس از دوری دو ساله ناخواسته، در حال باور توانایی‌های خود برای موفقیت در رده سنی بزرگسالان است.

با پایان مسابقات قهرمانی آسیا، مهم‌ترین مأموریت هادی ساعی مشخص کردن وضعیت کادر فنی تیم‌های ملی تا بازی‌های آسیایی و در ادامه المپیک 2028 خواهد بود. علی تاجیک با نتایج درخشان تیم مردان در قهرمانی آسیا نمره قبولی گرفت و حالا باید دید فدراسیون برای ادامه مسیر نیز به او اعتماد خواهد کرد یا نه. در سوی مقابل، تصمیم‌گیری درباره نیمکت تیم بانوان شاید مهم‌ترین و سخت‌ترین چالش مدیریتی هادی ساعی در ماه‌های آینده باشد.

اینکه با وجود فرصت کوتاه تا بازی‌های آسیایی، بار دیگر به مهروز ساعی اعتماد خواهد شد یا تغییراتی در کادر فنی ایجاد می‌شود، مهم‌ترین سؤال امروز جامعه تکواندو ایران است.

انتهای پیام/